Canada on a shoestring
Archive for May, 2011
Bevalling
May 27th
9 maanden. De tijd die een baby nodig heeft om van zaadje + eicel te ontwikkelen naar volgroeide baby, jankend en wel omdat ie net zijn warme nest heeft ingeruild voor de echte wereld.
Er zit best een lading aan die tijdsperiode: 9 maanden. En voor ons nu ook. Gelukkig niet in verband met baby’s trouwens, maar wel vanwege een toch wel stevige mijlpaal: na 9 maanden vogelvrij te hebben rondgereisd is ons einde bekend: we hebben onze tickets naar huis geboekt! Een hele bevalling…
(SLIK!)
Op 26 augustus verlaten wij Canada vanuit Vancouver en zullen de 27e ‘s ochtends vroeg in Düsseldorf aankomen. Bij dezen zijn jullie vast uitgenodig voor ons thuis-kom-feestje! Mam, ik hoop dat je een beetje gerustgesteld bent dat ik niet doodleuk nog een jaar wegblijf!
Een beetje eng was het wel, de doorslaggevende ‘enter’ te geven bij de boeking. Ik had hetzelfde gevoel bij mijn vlucht naar Nederland vanuit Zuid Amerika, ineens is het dan allemaal definitief! Het moest er toch een keer van komen. We hebben onwijs veel zin om jullie allemaal weer te zien, maar we zullen Canada ook zeker gaan missen. I guess you just can’t have it all… Maar eerst nog 3 maanden onwijs genieten hier!
Iets anders: wij werden vanochtend wakker met zeker 10cm verse sneeuw in de tuin. Jawel, sneeuw! Op 27 mei, ja! Inderdaad, een paar dagen voordat het juni is! En terwijl we zo’n week geleden nog zwetend in onze tshirts rondliepen! Ziehier het bewijs:
Oud Nieuws
May 25th
Al wéken zeg ik elke morgen als ik van huis vertrek: vanavond moet je écht -maak een selectie uit een lange lijst ‘to do’s'- doen! Dat zijn dingen als mijn broek inzomen, iets uitzoeken op internet, die-en-die mailen, iemand een kaart sturen, de badkamer schoonmaken etc. Nou zeg ik niet dat ik nooit wat doe ofzo, maar een aantal dingen blijft persistent on-doorgestreept op mijn lijst. Eén die al een tijdje bovenaan staat is het updaten van onze blog.
Er zijn verschillende redenen voor, waaronder dat we het hier hartstikke leuk hebben en vaak ‘s avonds leuke dingen aan het doen zijn. Bijvoorbeeld gisteren bij een collega thuis zelf sushi maken onder het genot van een wijntje of laatst voor de tweede keer naar een optreden van Scott Cook. Een andere reden is dat ik nog een beetje moet wennen aan mijn nieuwe dag- en nacht ritme.
Zoals ik in het vorige bericht noemde werk ik niet meer bij de Deli. In plaats van uitslapen en pas om 10:30 beginnen, ben ik tegenwoordig al om 6:00 onderweg naar mijn werk. Ik krijg dikke poen betaald om in het restaurant (Habitat) van het Grande Rockies Resort (waar Sjoerd ook werkt) als ontbijt en lunch server te werken. 3 weken verder bevalt het werk me heel goed. Even wennen; van voormalig Van Der Valk serveerster (jawel! Ik was 16…) ineens in een poep chique omgeving met bijbehorende eisen te staan. Gelukkig is de sfeer lekker casual en is het niet erg druk dus kan ik rustig wennen en een beetje aan mijn skills werken. Maar wel uiterlijk om 21:30 naar bed dus als ik genoeg slaap wil krijgen en dat wil niet altijd lekker. Met als gevolg dat ik ‘s avonds geen zin in ‘productie’ heb en mijn to-do-lijstonaangeroerd blijft.
Een beter salaris, meer uren en fooi zorgen er wel voor dat we lekker aan het sparen zijn. Als we nog een beetje willen reizen, komt dat natuurlijk goed uit! Hoe de planning er momenteel uit ziet is niet duidelijk. Het zwaait heen en weer van over een paar weken de boel inpakken en reizen tot het geld op is en dan waarschijnlijk voortijdig naar huis, tot langer blijven en misschien zelfs ons visum verlengen en er gewoon een jaartje achteraan plakken. Gewoon omdat het kan en de kans zich mogelijk niet gauw weer voordoet. Lastig lastig! Het lijkt er het meest op dat we gewoon zoals oorspronkelijk de bedoeling was eind augustus zo’n beetje weer in het Hollandsche zijn.
In ieder geval hebben we het in Canmore nog steeds heel tof! Met Karina, ons huisgenootje, gaat het heel goed. We eten dagelijks samen en hebben al onwijs veel beleefd, dus we hopen dat ze toch besluit nog een tijdje in Canmore blijft wonen. (Maar nog belangrijker is dat je werk vindt dat je superleuk vindt!!)
Sinds een week zijn de blaadjes zichtbaar aan het groeien aan de bomen en elke dag is het ietsje groener. (grappig: twee uur rijden hiervandaan lopen ze zo’n 2 weken voor qua groenheid). Er is steeds meer Wildlife te zien. Toch wel zo’n beetje om de dag staat er een groep Elks op het fietspad die ik dan probeer te ontwijken om ze niet de snelweg op te jagen. Helaas niet altijd met succes. Vanochtend reed ik nog bijna een enorm mannetje aan omdat ik me concentreerde op een steil paadje waar ik vanaf racete, zodat ik hem op het laatste moment pas zag. Even flikkerde paniek door mijn hoofd, bang dat ie me zou aanvallen om zijn vrouwtjes te verdedigen, maar gelukkig rende hij op dat moment al weg. Wel cool ,wie kan dat nou zeggen!
Afgelopen week zijn we in ons weekend naar Golden en Radium gereden, heerlijk gewandeld, genoten in de hottub van onze B&B en onderweg onwijs veel dieren gezien. En, eindelijk, beren! En wel 3! 1 zwarte beer, 1 Grizzly en een andere waarschijnlijk ook een Grizzly, maar te snel voorbij gereden en geen foto om te vergelijken. Voor foto’s van de andere twee: zie facebook en (zodra Sjoerd zijn wizz-kid truc uithaalt) ook tussen onze foto’s op deze site. Door het lekkere weer is het extra genieten buiten en proberen we zoveel mogelijk gebruik te maken van onze vrije tijd. Morgen gaan we raften en mogelijk donderdag één van de bergtoppen van Canmore beklimmen voor een uitzicht over de vallei.
Hopelijk laat ons volgende bericht niet meer zo lang op zich wachten, we zullen ons best doen!
We horen graag nieuws van thuis en zijn gek op reacties op onze blog, dus als je effe de tijd wil nemen voor een berichtje: graag!
Tot gauw!
Vandaag is de dag…
May 5th
… dat ik eindelijk in mijn spijkerbroek pas, Cath!
Vandaag is ook de dag dat ik eindelijk tijd heb om jullie te vertellen dat er veel update-materiaal is, maar ik gewoon nog niet de gelegenheid heb gehad om er over te schrijven en dat morgen hopelijk de dag is dat ik daar tijd voor heb (en wil maken).
Het is ook de dag waarop er weer nog een keer nieuwe foto’s zijn, dit keer van een roadtrip naar Hinton.
Én vandaag is de laatste dag dat ik in de Deli werk. Maar daarover morgen meer…
Dag!
(ps: voor degenen die het nog niet gemerkt hadden, onderaan elke post kun je zien door wie het geschreven is. Handig)
