Archive for August, 2011

Aftellen

Nog 3 nachtjes slapen en één nachtje vliegen en dan staan we weer op Europese bodem. Facebook vertelde mij vandaag dat mijn status op deze dag, precies een jaar geleden zei: “over 19 uur zit ik in Vancouver! Sweet!” Een jaar later zit ik daar weer, maar nu aan de andere kant van onze reis. Het is bijna niet te geloven wat we in de tussentijd allemaal hebben gezien. Een groot deel van onze foto’s van de USA staan inmiddels online op de pagina foto’s deel 3 (de rest volgt morgen) en alleen in dat setje al hebben we meer gezien dan veel mensen in een paar jaar!

Het was fantastisch, maar (en het spijt me dat ik dit moet zeggen) het was ook echt genoeg. Noem me verwend, maar na zo’n ‘sensory overload’ kan ik niet wachten tot ik weer lekker bij paps en mams op de zolder mag slapen, Hollandse kaas kan eten en de hele boel een beetje kan laten bezinken. En dan rest ons nog de napret in de vorm van er over praten met alle lieve mensen die we weer gaan zien in de komende tijd en úúúren besteden aan fotoboeken in elkaar draaien. Dus stiekem is het lekker nog lang niet voorbij.

‘t Kan niet altijd mee zitten…

We zijn nog steeds onderweg naar Vancouver om daar op 26 ons vliegtuig naar huis te halen, maar helaas niet meer met onze Astro Van…

Vorige week stonden we stil langs de weg met een kapotte startmotor. Na deze te hebben vervangen met frisse moed weer onderweg. Voor de zekerheid toch nog maar even onze AAA (=ANWB) geupdate voor het geval we weer gesleept moesten worden. We hadden inmiddels namelijk alle 4 gratis sleepbeurten opgebruikt. Maar goed ook, helaas…

Zaterdag de auto langs de kant gezet vanwege een naar brand stinkende motor. We durfden het niet aan verder te rijden, dus toch maar een sleepwagen laten komen. Helaas was het zaterdagmiddag 6 uur en de garage gesloten, dus moesten we onze tijd tot maandag ochtend aan het zwembad van het hotel doorbrengen. Om 8 uur ‘s ochtends waren we direct aan de beurt en binnen een half uur kregen we zo’n beetje het slechtste nieuws wat we mogelijk konden horen: de transmissie naar de maan…

Een reparatie van 3000,- is niet meer rendabel, dus met pijn in ons hart hebben we ons rijdende appartement aan het autokerkhof overgedragen. 100,- kregen we nog voor onze spiksplinter nieuwe banden… :/ Beetje zuur wel hoor.

Momenteel hebben we onze huur-bolide bij een motel geparkeerd om morgen in één ruk door te rijden naar Vancouver. De achterbank volgeladen met onze uitzet en heel hard ons best aan het doen ons ‘verlies’ te verdringen met opmerkingen als: “wat ligt deze auto lekker op de weg he?!” en “heerlijk, een airco die wel werkt!” Maar een paar opbeurende woorden zijn nooit weg, lieve mensen aan de andere kant van de bol. Tot gauw!

California Girls…

zijn ook maar gewoon mensen…. Wel met Daisy Duke’s alleen meestal gewoon een T-shirt on top. (niet herkenbaar? Katy Perry, anyone?)

Maar het liedje zit wél de hele tijd in mijn hoofd! Afgewisseld met Beach Boys’ “everybody goes surfiiiiin…. Surfin USA!”

De westcoast is heerlijk, het eten is zowaar gezond en McDonalds schaars, het weer is zonnig maar niet te heet, we hebben al lekker een paar keer in het water op een plank gelegen (kan het nog niet echt surfen noemen) en nog maar 3 weken te gaan lijkt ineens heel kort! Pfoe!

Next up: Big Sur, San Franciso, Yosemite, en dan door Oregon en Washington omhoog naar Vancouver. Iphones scoren, auto-adoptieprocedure doorgaan, nog een paar dagen oude bekenden in vancouver bezoeken en dan: julliiiiiieeee! (you people bette make coming back home worth it…)

 

Ps: iemand geinteresseerd in een feestje voor Sjoerd’s 20′s afscheid? :) Leuke ideeen mogen naar mijn (dat is dus Iris) prive email gestuurd worden -> irisiris82 apenstaartje gmail punt com . Wij dachten aan het 2e weekend van September.

Twee uiterste: Canada en Amerika

Na 11 maanden en nog 1 maand te gaan is het tijd voor een korte terugblik op onze reis tot nu toe. Dit doe ik graag in de vorm van uiterste welke wij tot nu toe hebben ervaren.

1. Van min 36 in Grande Priarie (zonder wind meegerekend, anders was het zeer waarschijnlijk wel min 50!) tot aan 41 plus eergisteren in Las Vegas. 80 graden verschil!
2. Van de bosvlaktes in de Yukon en Noord Britisch Colombia in Canada tot aan de lege vlaktes in de woestijnen van Utah en Nevada in Amerika.
3. Van de biologische en groen georiënteerde gemeenschappen op Vancouver Eiland en Canmore tot aan de fastfood cultuur in, ja waar eigenlijk, overal in Amerika. (red: little update: we zitten nu aan de kust in Californië en dit is weer een heel ander Amerika)
4. Van filerijden in Yellowstone NP tot aan remote hiken in Kanaskis Country.
5. Van het slapen in het altijd verlichte Las Vegas tot aan langs de weg in ons eentje in het donker van de nacht.

Erg leuk om deze uiterste mee te maken. Maar nu Las Vegas.

Op het moment van schrijven van de uiterste rijden we Las Vegas uit richting de kust van Californië. Poeh, poeh, Las Vegas is hét pretparkparadijs voor volwassen en zeker geen plek voor backpackers zoals ons :-) Voor het eerst ging ik nerveus aan een blackjack tafel zitten en na, laten we zeggen 30 seconden, was is ik mijn 20 dollar kwijt. Daarnaast hebben we geprobeerd ons verslaafd te maken aan de 1 eenarmige bandieten, maar ook dit is ons helaas niet gelukt.

Las Vegas is moeilijk te beschrijven, je zou het eigenlijk moeten zien. Maar we doen een poging. Alles in Las Vegas staat in het teken van sex, feesten, shoppen, gokken en (vr)eten. Overal schreeuwen de neonlichten je toe, staan er Mexicaanse mannetjes met flyers over dames snel bij je thuis en staat er in elk hotel een schreeuwende casino. En dan de mensen die er rondlopen: vrouwen met te korte rokjes zodat je mooi de onderkant van haar kont kan zien, mannen met te veel anabolen en gekleurde tattoos, zongebruinde vrouwen met nep tieten, vrouwen die op hun 40se dronken rondlopen en zonder gene een jonge van 20 aan de haak proberen te slaan en veel, heel veel dikke Amerikanen. Las Vegas is tevens een dolhof, zonder klokken, nergens daglicht, overal gangetjes, winkeltjes, eettentjes en gokapparaten totdat je niet meer weet waar je bent. Het was een interessante ervaring, maar het is geen plek voor ons.

Genoeg Las Vegas, nu aan de andere kant van West Amerika: de prachtige natuur! Voordat we in Las Vegas aan kwamen hebben we zes nationale parken bezocht: Waterton (Canada), Glacier, Yellowstone, Bryce, Grand Canyon en Zion. Elke park met zijn eigen karakteristieken en hoogtepunten.

Waterton heeft een prachtig meer met daarom een prachtig park.
Glacier, grenzend aan Waterton, heeft vele ijsvelden met een prachtig weg, genaamd going to the sun road, waar midden in July nog sneeuw aan ligt.
Yellowstone is uniek doordat het op een top van een oude vulkaan zit waardoor het verschillende landschapen heeft op een relatief klein gebied. Dit trekt wilde dieren aan.
Bryce heeft een amfitheater met hoodoos en je kan hier doorheen mooie wandelingen maken.
Grand Canyon spreekt voor zich, een hele grote en diepe Canyon en
Zion een canyon waar een rivier doorheen loopt en daardoor een unieke ecosysteem heeft en erg groen is. Terwijl het midden in de woestijn ligt.

Maar zoals vaker gezegd en zeker in dit geval: plaatjes zeggen meer dan 1000 woorden. Deze zullen we snel online zitten. Dit zijn tot nu onze ervaringen met de USA en we kijken uit naar de overige 3 weken!