Canada on a shoestring
Canmore
The Great Outdoors
Jun 15th
Onlangs hebben wij een fantastisch hike-boek gekocht over Kananaskis Country, een natuurgebied hier heel vlakbij, gelinked aan Banff NP. Niet alleen zijn de beschreven hikes fantastisch, maar vooral de inleidende stukjes text voor elke wandeling zijn kleine meesterwerkjes. Ik wilde jullie vooral deze niet besparen:
“Coldwell Banker, in its marketing materials, proclaims that “Purchasing a home is the most important thing people will do in their lives.” Wow. What small, narrow lives they assume we’re living. Surely, becoming capable, creative, wise and compassionate, by pursuing imaginative, challenging, fulfilling, meaningful endeavours, is what’s most important in life. And along the way developing the confidence and flexibility to feel at home wherever we are. Judged by this loftier definition, going hiking is far more important than buying a home. So, off you go.” – Where locals hike in the Canadian Rockies / Kathy & Craig Copeland
Mooi toch?! Dus onze middagen zijn gevuld met wijzer, creatiever en capabeler worden, terwijl wij onze achtertuin: de Rocky Mountains ontdekken. Een fietstocht rondom Rundle Mountain, de Kananaskis Wildlife Drive, wandelen in de Lake Louise area (waaronder op de skiheuvel waar wij hebben leren boarden! Bizar gezicht) en eergisteren een klim naar de top van Ha Ling, één van de bergen rondom Canmore. Foto’s zijn te vinden op faceboook, (ook op onze site, klik hier) maar deze vanaf de top van Ha Ling vonden wij speciaal genoeg voor op onze blog:
Sjoerd op de top van Ha Ling. In het dal de Bow River en de trans-canada highway #1 richting Vancouver.
Iris, gezien vanuit Sjoerd’s punt. Zelfde vallei, de #1 strekt zich in deze richting uit naar Calgary.
Ter oriëntatie Ha Ling Peak, gezien vanaf de andere kant van het dal, oftewel de Cougar Creek Area, ook wel de Sunny Side genoemd.
Rundle Mountain, rechts, strekt zich nog ongeveer 1,5 keer zover uit richting Banff en telt officieel 6 pieken. Toffe fietstocht wel!
Bevalling
May 27th
9 maanden. De tijd die een baby nodig heeft om van zaadje + eicel te ontwikkelen naar volgroeide baby, jankend en wel omdat ie net zijn warme nest heeft ingeruild voor de echte wereld.
Er zit best een lading aan die tijdsperiode: 9 maanden. En voor ons nu ook. Gelukkig niet in verband met baby’s trouwens, maar wel vanwege een toch wel stevige mijlpaal: na 9 maanden vogelvrij te hebben rondgereisd is ons einde bekend: we hebben onze tickets naar huis geboekt! Een hele bevalling…
(SLIK!)
Op 26 augustus verlaten wij Canada vanuit Vancouver en zullen de 27e ‘s ochtends vroeg in Düsseldorf aankomen. Bij dezen zijn jullie vast uitgenodig voor ons thuis-kom-feestje! Mam, ik hoop dat je een beetje gerustgesteld bent dat ik niet doodleuk nog een jaar wegblijf!
Een beetje eng was het wel, de doorslaggevende ‘enter’ te geven bij de boeking. Ik had hetzelfde gevoel bij mijn vlucht naar Nederland vanuit Zuid Amerika, ineens is het dan allemaal definitief! Het moest er toch een keer van komen. We hebben onwijs veel zin om jullie allemaal weer te zien, maar we zullen Canada ook zeker gaan missen. I guess you just can’t have it all… Maar eerst nog 3 maanden onwijs genieten hier!
Iets anders: wij werden vanochtend wakker met zeker 10cm verse sneeuw in de tuin. Jawel, sneeuw! Op 27 mei, ja! Inderdaad, een paar dagen voordat het juni is! En terwijl we zo’n week geleden nog zwetend in onze tshirts rondliepen! Ziehier het bewijs:
Oud Nieuws
May 25th
Al wéken zeg ik elke morgen als ik van huis vertrek: vanavond moet je écht -maak een selectie uit een lange lijst ‘to do’s'- doen! Dat zijn dingen als mijn broek inzomen, iets uitzoeken op internet, die-en-die mailen, iemand een kaart sturen, de badkamer schoonmaken etc. Nou zeg ik niet dat ik nooit wat doe ofzo, maar een aantal dingen blijft persistent on-doorgestreept op mijn lijst. Eén die al een tijdje bovenaan staat is het updaten van onze blog.
Er zijn verschillende redenen voor, waaronder dat we het hier hartstikke leuk hebben en vaak ‘s avonds leuke dingen aan het doen zijn. Bijvoorbeeld gisteren bij een collega thuis zelf sushi maken onder het genot van een wijntje of laatst voor de tweede keer naar een optreden van Scott Cook. Een andere reden is dat ik nog een beetje moet wennen aan mijn nieuwe dag- en nacht ritme.
Zoals ik in het vorige bericht noemde werk ik niet meer bij de Deli. In plaats van uitslapen en pas om 10:30 beginnen, ben ik tegenwoordig al om 6:00 onderweg naar mijn werk. Ik krijg dikke poen betaald om in het restaurant (Habitat) van het Grande Rockies Resort (waar Sjoerd ook werkt) als ontbijt en lunch server te werken. 3 weken verder bevalt het werk me heel goed. Even wennen; van voormalig Van Der Valk serveerster (jawel! Ik was 16…) ineens in een poep chique omgeving met bijbehorende eisen te staan. Gelukkig is de sfeer lekker casual en is het niet erg druk dus kan ik rustig wennen en een beetje aan mijn skills werken. Maar wel uiterlijk om 21:30 naar bed dus als ik genoeg slaap wil krijgen en dat wil niet altijd lekker. Met als gevolg dat ik ‘s avonds geen zin in ‘productie’ heb en mijn to-do-lijstonaangeroerd blijft.
Een beter salaris, meer uren en fooi zorgen er wel voor dat we lekker aan het sparen zijn. Als we nog een beetje willen reizen, komt dat natuurlijk goed uit! Hoe de planning er momenteel uit ziet is niet duidelijk. Het zwaait heen en weer van over een paar weken de boel inpakken en reizen tot het geld op is en dan waarschijnlijk voortijdig naar huis, tot langer blijven en misschien zelfs ons visum verlengen en er gewoon een jaartje achteraan plakken. Gewoon omdat het kan en de kans zich mogelijk niet gauw weer voordoet. Lastig lastig! Het lijkt er het meest op dat we gewoon zoals oorspronkelijk de bedoeling was eind augustus zo’n beetje weer in het Hollandsche zijn.
In ieder geval hebben we het in Canmore nog steeds heel tof! Met Karina, ons huisgenootje, gaat het heel goed. We eten dagelijks samen en hebben al onwijs veel beleefd, dus we hopen dat ze toch besluit nog een tijdje in Canmore blijft wonen. (Maar nog belangrijker is dat je werk vindt dat je superleuk vindt!!)
Sinds een week zijn de blaadjes zichtbaar aan het groeien aan de bomen en elke dag is het ietsje groener. (grappig: twee uur rijden hiervandaan lopen ze zo’n 2 weken voor qua groenheid). Er is steeds meer Wildlife te zien. Toch wel zo’n beetje om de dag staat er een groep Elks op het fietspad die ik dan probeer te ontwijken om ze niet de snelweg op te jagen. Helaas niet altijd met succes. Vanochtend reed ik nog bijna een enorm mannetje aan omdat ik me concentreerde op een steil paadje waar ik vanaf racete, zodat ik hem op het laatste moment pas zag. Even flikkerde paniek door mijn hoofd, bang dat ie me zou aanvallen om zijn vrouwtjes te verdedigen, maar gelukkig rende hij op dat moment al weg. Wel cool ,wie kan dat nou zeggen!
Afgelopen week zijn we in ons weekend naar Golden en Radium gereden, heerlijk gewandeld, genoten in de hottub van onze B&B en onderweg onwijs veel dieren gezien. En, eindelijk, beren! En wel 3! 1 zwarte beer, 1 Grizzly en een andere waarschijnlijk ook een Grizzly, maar te snel voorbij gereden en geen foto om te vergelijken. Voor foto’s van de andere twee: zie facebook en (zodra Sjoerd zijn wizz-kid truc uithaalt) ook tussen onze foto’s op deze site. Door het lekkere weer is het extra genieten buiten en proberen we zoveel mogelijk gebruik te maken van onze vrije tijd. Morgen gaan we raften en mogelijk donderdag één van de bergtoppen van Canmore beklimmen voor een uitzicht over de vallei.
Hopelijk laat ons volgende bericht niet meer zo lang op zich wachten, we zullen ons best doen!
We horen graag nieuws van thuis en zijn gek op reacties op onze blog, dus als je effe de tijd wil nemen voor een berichtje: graag!
Tot gauw!
Vandaag is de dag…
May 5th
… dat ik eindelijk in mijn spijkerbroek pas, Cath!
Vandaag is ook de dag dat ik eindelijk tijd heb om jullie te vertellen dat er veel update-materiaal is, maar ik gewoon nog niet de gelegenheid heb gehad om er over te schrijven en dat morgen hopelijk de dag is dat ik daar tijd voor heb (en wil maken).
Het is ook de dag waarop er weer nog een keer nieuwe foto’s zijn, dit keer van een roadtrip naar Hinton.
Én vandaag is de laatste dag dat ik in de Deli werk. Maar daarover morgen meer…
Dag!
(ps: voor degenen die het nog niet gemerkt hadden, onderaan elke post kun je zien door wie het geschreven is. Handig)
Mooie momenten
Apr 3rd
Soms heb ik ook wel eens zin in krokussen en lammetjes en eendjes in de sloot, drankjes op het terras, dat soort shit. Ik wijs beschuldigend naar facebook.
Maar als je dan wakker wordt na een super te gekke avond waarop je in een huis met wild vreemde vrienden naar een bezielde zanger luistert en afspraken maakt voor klim-avonturen, naar buiten loopt waar een stralende zon een verse laag sneeuw van 20 cm beschijnt terwijl de vogeltjes vast hun lente liedjes oefenen en we het echt te gek naar ons zin hebben in ons new-and-improved basement suite, dan denk ik dat we het echt zo slecht nog niet hebben.
Weer een turfje op mijn geluks momentjes lijst.
Fijne lente allemaal! xx
Radiostilte
Mar 18th
Het is even stil geweest op ons weblog en niet zonder reden. Naast dat het werk gewoon doorliep zijn we sinds maandag, eerder dan gepland, verhuisd naar een nieuwe plek in Canmore. Ik zal er niet veel over uitweiden, maar het komt er op neer dat de karakters van ons en onze (ex-)huisgenoten te veel verschillen. Dus een nieuw huis en nieuwe huisgenoten!
We blijven nog een paar maanden hier in Canmore en dan gaan we weer verder reizen. We zijn druk aan het nadenken over hoe, wat en waarheen. Zodra we meer weten horen jullie het ook!
Ons nieuwe adres voor de komende maanden is:
25 Grottoway
Canmore, Alberta, T1W 1J8
Canada
En, voor onze niet Facebook vrienden staan er een tweetal nieuwe fotoboeken op onze website.
Canadeese carrière
Feb 26th
Na tenten bouwer, wasserette medewerker, sneeuwschuiver, bouwvakker, huisman (housekeeping) ben ik sinds enkele dagen bellman of zoals het woordenboek beschrijft in het Nederlands: piccolo (haha).
Abeltje (2000)
Het is leuk werk, veel jonge en rondreizende collega’s (veel uit Australië) en het is een stabiele baan van 40 uur per werk. Mijn taken bestaan uit bagage uit de auto halen, gasten de weg wijzen, schoonmaken, room service en nog veel meer. Tot zover mijn carrière update.
Veertien dagen Canmore. (post van Marjolein)
Feb 21st
Waar ik een week geleden nog als en Kamikaze-piloot van de heuvel vloog, kan ik inmiddels van de groene piste af zónder te vallen. Want ik heb mij toch een aantal keer in de sneeuw gelegen. Daarnaast kon ik ook niet opstaan met de skies aan mijn voeten, dus elke keer skies uit, stokken zoeken, muts kwijt, sneeuw onder mijn skiejack en mijn neus onder het ijs. Op dag twee, op mijn lánge weg naar de zwarte pistes, heb ik ook hulp gekregen van een Australische skie-instructeur die alles ‘wicked’ en ‘awesome’ vond. Maar na de les drukte hij mij op het hart dat ik nog wel wat oefening nodig had om van de pistes af te kunnen. Maar, eigenwijs en ongeduldig als ik ben, was ik de Bunny Hill zó zat dat ik het er gewoon op waagde.
Tot zover mijn skie-avontuur.
Het is ontzettend leuk om twee weken bij mijn broer en Iris op bezoek te zijn. Zij wonen gewoon IN de Rocky Mountains, het is hier gewoon -20, het is hier acht uur eerder dan thuis, ze hebben een huis op wielen én een huis in het dorp. Er zijn leuke cafétjes, Starbucks, veel Wi-fi, Subway met halve meter broodjes en refill als je een cola besteld. Best een verschil met Nederland.
Van de twee weken dat ik hier ben, zijn er ook nog vrienden van Sjoerd en Iris op bezoek geweest. Na mijn skie-avonturen was ik te moe om de kroeg in te duiken. Maar zij hebben veel kroegen van binnen gezien in Banff. Banff is het dorpje, vlakbij het skiegebied Sunshine Village. Inderdaad, het skiegebied van mijn avonturen.
Als laatste wil ik nog zeggen dat Iris heerlijk kan koken, dat ze prachtige mutsen heeft gebreid, dat ze er stoer uitzien met hun snowboard gear, dat ze leuke mensen hebben ontmoet, dat het gezellig én warm is om bij hen op de kamer te slapen. Dat ze goed kunnen autorijden, want Nederland zou allang plat liggen met deze weeromstandigheden. En dat ze mij een keer mogen laten winnen met een spelletje…
Foto’s
Feb 16th
Nieuwe foto’s online van Sjoerds werk (helaas nog niet van mijn prachtige prijs) en de sneeuw in Canmore.



