Uncategorized

Het heeft flink gesneeuwd de afgelopen dagen. Op de dennebomen ligt een dikke romige laag, op weg naar mijn werk klauter ik door kuitdiepe wandelpaden en het is hier één groot winter wonder land. Skieers en snowboarders zijn uiterst gelukkig met als resultaat een mini-file voor de parkeerplaats toen wij gisteren onze nieuwe spullen gingen uitproberen in Lake Louise. Shawn (onze huisgenoot) en wij beiden hadden alle drie voor een mooie prijs tweedehands boards op internet gevonden. Het heeft de hele dag flink gesneeuwd, het was heerlijk op de piste! Het ging ons al een stuk beter af dan de vorige keer. Ik moet alleen wel mijn excuses aanbieden aan het 3jarige meisje dat ik omver gebotst heb… *schaam*

Moe en voldaan gingen we weer naar huis. Nog steeds kwamen de vlokken royaal naar beneden. Slechts een baan precies breed genoeg was berijdbaar op de snelweg. Sommige achterlijken vonden het echter nog steeds nodig om met hoge snelheid in te halen. Alles verder prima, tot een van onze voorbanden in wat diepere sneeuw kwam en daardoor de hele auto naar rechts getrokken werd , recht een sneeuwbank van een meter of anderhalf in! Daar kwamen we dus niet meer zelf uit…

Na de halve auto uitgegraven te hebben met de schep van de ongeveer 20e auto die voor ons stopte (thanks everyone!), zijn we gered door een jongen met een truck en een sleepkabel. De sleepauto hebben we afgebeld en voorzichtig zijn we verder gereden. Helaas was ons ongeluk nog niet over: na een half uur raakte de motor oververhit. Het rooster aan de voorkant zat volgepakt met sneeuw, maar 3 kwartier peuteren met een plastic vork heeft niet mogen helpen. Uiteindelijk is onze arme waggie achterop bij de sleepwagen naar Banff gekomen en is vandaag gerepareerd door Dave. Dank aan Charlotte die ons drie is komen ophalen en thuis heeft gebracht! Na een dikke poutine (lees: calorienbom van patat, kaas en jus, een specialiteit waar wij nog niet helemaal aan gewend zijn) waren we uitgeteld en zijn vroeg naar bed gegaan.

Tweehonderd dollar armer en een sterk verhaal rijker, wij hadden onze portie avontuur weer gehad.

Ja, pessimisten! Ook aan jullie wordt gedacht! Ik heb jullie wel horen denken: ‘er moeten toch ook dingen zijn die niet leuk zijn!’ Hoewel het prachtig is en we ons enorm vermaken, zijn er inderdaad dingen waar we/ik (Sjoerd is aan het werk, dus kan het hem niet vragen, maar hij is het vast met me eens) maar niet aan kunnen wennen! Ik leg de schuld bij de europeanen in ons.

#1: Walmart en McDonalds zijn 24 uur open! Jawel, van 12 uur ‘s nachts tot 12 uur ‘s nachts! (of van kwart voor 4 ‘s middags tot kwart voor 4 ‘s middags, het is maar hoe jet het bekijkt). Wie wil er nou om 3 uur ‘s nachts naar Walmart?! Dat je uberhaupt naar Walmart wil is al 1 ding. Het is meer een moeten, want Nutella kost daar meer dan 3 dollar minder dan in de supermarkt. Maar really? Denk eens aan al die verspilling van stroom en personeel en verwarming etc. Wij denken dat het dezelfde mensen zijn die daarna naar McDonalds gaan en deze wan-economie in stand houden… Iets dat ik eigenlijk nog steeds niet snap, want elke Walmart heeft een McDonalds bij in, dus waarom zijn al die anderen dan óók 24 uur open?

#2: In tegenstelling tot de Walmart, is onze bank alleen tijdens kantoortijden geopend. Dat betekent in dit geval: op zaterdag dicht. Wát?! Ik heb onlangs een bankrekening geopend, met veel pijn en moeite kon ik op donderdag om 5 uur een afspraak voor Sjoerd maken om hem erbij te laten zetten. Dat was de allerlaatste mogelijkheid op de dag. Ja, op vrijdag kan het nog om 6 uur (ze trekken er een uur voor uit), maar die is uiteraard al weken van te voren volgeboekt, want welk mens met een baan is nou beschikbaar tijdens kantoor tijden? Ok, dus wij wilden op zaterdag een cheque van Sjoerd cashen. Op mijn bank storten via de muur kan nog niet, en daar cashen ook niet want dicht (?!) en bij een andere bankketen kan het ook niet als je daar geen rekening hebt. Frappant, in een 24-uurs economie als die van Noord Amerika. Nog even op een houtje bijten dus…

#3: O-ver-al staan bordjes bij die je vertellen wat je moet doen! Een fietspad die een bocht maakt: “slow down! limited visibility!” Op je koffiebekertje: “caution! content may be hot!” (die kennen jullie vast wel, maar raad eens waar ie vandaan komt? Google: McDonalds claim. En trouwens: die content BETTER be hot, mister!) En zo zijn er nog heel veel, werkelijk voor alles, dus het is verbazingwekkend te noemen dat mijn brein me nu in de steek laat en verzuimt er meer op te hoesten. Ze waarschuwen je bijna dat als je dit glas water drinkt, je er rekening mee moet houden dat je binnen een enkele uren misschien naar de wc moet.

#4: Over borden gesproken: al een half uur tot uur voor je een grote stad bereikt, beginnen je ze te spammen met billboards langs de snelweg. En dan vaak niet van die dingen die in één oogopslag duidelijk zijn. Nee, halve reclamefolders zijn het! Misschien bedoeld voor de verveelde bijrijder, maar toch vast in enkele gevallen dodelijk voor de bestuurder? Kweenie hoor, maar ik dacht dat alles uberveilig was ivm sue-en, dus wat doen die borden daar dan? En zullen we gelijk overbelichte foto’s van niet-fotogenieke makelaars/artsen/advocaten verbieden?

#5: over snelwegen gesproken: what’s up met die rechterbaan die uit het niets in eens een afrit is geworden, klaar om je van de snelweg af te tieven, zodat je met gevaar voor eigen leven ineens ongevraagd naar links in moet voegen? Tis maar goed dat het hier over het algemeen niet zo druk is als een gemiddelde vrijdagmiddag op de A2, want anders is het te hopen dat butt-fuck-middle-of-nowhere inderdaad jouw afslag is. (Excuse my french, maar bfmon is een uitdrukking, echt waar!)

#6: waarom heeft ALLES een drive-through? Oh sorry, ik zal het heule hippe drive-THRU gebruiken. Ja, uiteraard McDonalds, maar ook Starbucks, de drogist, de bank (maar daar hebben wij dus niks aan tot Sjoerd ook op de rekening staat), Tim Hortons (=koffie en broodjes, uberpopulair in Canada), en de mooiste die we laatst tegen kwamen: de dump-bak van de videotheek! En dan keihard lachen als ze horen dat ze in Australië drive-thru drankwinkels hebben… Want het zou toch écht te gek zijn om met je auto door een drank-drive-thru te gaan! Pfff! Haha! Het feit dat de drankwinkels hier tot diep in de nacht open zijn en vanwege grote afstanden alleen met auto bereikbaar zijn doet daar niet aan af. Ze hebben tenslotte géén drive-thru! Ha! Het idee…

#7: Een kilo tomaten kost hier makkelijk 3 tot 4 dollar, ook zo voor een kilo uien. Paprika: 3,99 per pound (=450gr), Champignons per pound: 6,95. Een klein geitenkaasje: 5 dollar. Verdrietig wordt ik ervan, ik wil zo graag gezond eten!

#8: Een pakje kraft dinner Macaroni & Cheese heb je voor een dollar of anderhalf. Kokend water erbij en klaar! Dan zou je bijna denken: mooi toch! Maar zie punt 7 in combinatie met de ingredientenlijst van desbetreffende instant product en je moet bijna huilen. En maar klagen over de hoge ziektekosten… (kleine nuance: Vancouver Island is één grote biologische happy community, heel gezond, in Vancouver wordt je doodgegooid met groente/fruit winkeltjes waar het een stuke betaalbaarder was, yoga, organic, sustainable zijn in delen van het land veel voorkomende woorden. Feit blijft: hoe meer redneck of inland of dunbevolkt, hoe meer vlees, aardappels, frituur en instant het menu overnemen)

#9: Heel eng: ze maken reclame over een groot aantal medicijnen, gewoon op tv! Dan heb ik het niet over een paracetamolletje tegen je hoofdpijn, maar veel serieuzere dingen die je eigenlijk niet vrij zou moeten kunnen krijgen. Wat, eigenlijk moet je dat niet eens wíllen, maar dat is een ander verhaal. (Moet nu ineens denken aan de gemiddelde amerikaanse gasten in Ierland, no offense, die tijdens de trail altijd een ‘fannypack’ met tenminste 5 verschillende soorten drugs erin om hun heupen dragen Je kan het ze niet eens meer kwalijk nemen, met al die TV propaganda) Het engste is misschien nog wel, dat ze na het opnoemen van alle voordelen van het gebruiken van dit medicijn, beginnen met alle mogelijke bijwerkingen en contra-indicaties, onderwijl begeleid door hetzelfde vrolijke deuntje en filmpje van lieve oudere man met iets te witte tanden.

#10: we hebben nog steeds geen werk…

Verder is het top! Nog niet gekied helaas omdat we nog niet erg veel geld hebben, maar dat zal niet heel lang meer duren. Sorry dat deze post zo lang is geworden! xx

Het gaat best met beddengoed opvouwen, maar ik ben niet heel verdrietig deze baan in oktober te verlaten. Inmiddels ben ik gebombardeerd tot ster-vouwer. Terwijl Sjoerd nog een paar overuurtjes draait, zit ik in de auto illegaal Starbucks’ wifi af te tappen. Nee, NIET zielig, want hij is vandaag voor niks naar Tofino en terug gereden en heeft alleen maar 1 trailer uit hoeven laden (1/2 uur) en verder uit het raam van de auto gestaard (45 minuten) en geslapen terwijl zijn collega reed (5 uur). Die tijden heb ik moeten gokken omdat ik er niet bij was, ik stond namelijk te ploeteren om een fair op te zetten.

Oh toch zielig omdat ik in de auto zit en niet lekker binnen? Nee hoor, dit is namelijk onze manier om geld te besparen, calorien over te houden en een cafeine-verslaving te vookomen. Allen noodzakelijk op het moment.

Verder krijgen we morgen onze eerste pay-check (jawel!) en begint Sjoerd al een aardige Nederlandse versie van Spanglish te ontwikkelen door tegen mij dingen te zeggen als: “heb je al vuurwoud gehaald?” (firewood) en “ik zit het echt niet op te maken hoor!” (ik zit het niet te verzinnen hoor/i’m not making it up). Heel grappig! Ook hebben we onze 2e roadtrip op Van island gemaakt naar Telegraph cove wat op zich erg mooi was, maar nog steeds bar weinig wildlife gezien. Wel wilde zalmen in de rivier, ze wilden zelfs af en toe een klein sprongetje maken! Collega’s zeggen dat we naar de afvalstortplaats moeten voor een grote kans om beren te zien. Volgende week richting Victoria waar we gebruik gaan maken van onze 2-voor-de-prijs-van-1-voucher voor een whale watching tour.

Misschien is het omdat we zelfs bij wildlife spotting op de kleintjes letten dat we geen beren en orca’s zien, maar slechts hertjes en konijnen… :s

… voor een mooi afscheidsfeestje!

Stil going, maar we missen jullie nu al. De eerste mensen zijn al vertrokken, wat moeilijk om afscheid te nemen van zulke lieve vrienden. Een jáár! Djeez… De realisatie dat dat best lang is begint nu te komen. Nog 3 dagen en dan vliegen. Nog een maand of twaalf ofzo voor we jullie weer zien

Dus bij deze: hele dikke kus!! Als wij jullie op de hoogte houden, doen jullie dat dan ook voor ons?